Vanavond weer eens op pad geweest. Dit maal samen met m’n zwagertje, die fotografie aan het ontdekken is. Thermoskan thee mee, sigaretten, camera, batterijen (weer veel te snel leeg met dit weer ) en op pad!

Al enige tijd staat een panorama poging op de Maasboulevard op mijn wensen lijstje. Vanavond maar eens een poging gewaagd. Weer leende zich niet echt goed, omdat het te mistig was. Met al dat licht van de stad weerkaatst in de mist, krijg je zo’n vieze gele kleur door je foto heen. Gelukkig bestaat er nog Photoshop, waarin je veel kunt corrigeren. Maar in ieder geval ga ik dit nog een keer proberen, maar dan bij heldere lucht.

Zie hier een panorama, bestaande uit 11 foto’s. Genomen met verschillende belichtingen, hoewel de meesten toch wel op F22, op 22 sec. geschoten zijn.

Daarnaast zijn we natuurlijk ook nog een keer bij de Erasmusbrug wezen kijken. En een plaatje gemaakt. Direct maar een 1e poging gewaagd bij avond op HDR gebied. Zie hieronder het resultaat van 3 foto’s.

Foto 1: ISO 200, 26mm, F/18, 15 sec.

Foto 2: ISO 200, 26mm, F/25, 8 sec.

Foto 3: ISO 200, 26mm, F/13, 30 sec.

Zit nog wat teveel ruis in de foto naar mijn mening, dus kan nog beter . Maar op zich denk ik dat ik hier toch wel redelijk tevreden mee kan zijn, toch?

In december alvast beginnen met een van m’n goede voornemens voor 2011.

Iedere maand zal ik hier een nieuwe foto bloggen. We beginnen met een foto van mijn nichtje: Sylke. Een commentaartje is altijd welkom.
Hierbij de foto van deze maand: December 2010.

.

Mijn nichtje: Sylke

.

Vanaf vandaag weer een hele nieuwe look van mijn blog!!!!Volgende re-styling staat voor de gewone website gepland, maar dat wordt pas ergens volgend jaar. Zo net voor het nieuwe jaar even de site in een nieuw jasje gestoken. Ik ben toch lekker 2 weekjes vrij nu rond de feestdagen, dus kan nu wel wat meer tijd investeren hierin. Heb het wel een beetje gemist afgelopen jaar. Maar goed, dat had zo wel z´n redenen. Afgelopen jaar is er veel gebeurd in onze nabije omgeving.

2010, een jaar om nooit te vergeten

Als eerste heb ik een erg druk jaar achter de rug op het werk. Na een niet al te soepel verlopen reorganisatie was het veel tijd en energie steken in het oplossen van problemen en wegwerken van achterstanden. Gelukkig loopt dat nu allemaal goed en zitten we al weer een tijdje op de stijgende lijn. In principe zou ik vanaf April 2010 een nieuwe functie hebben gekregen. Maar door de problemen rondom de reorganisatie, ben ik tijdelijk op een andere afdeling ingesprongen. Echter was dit tijdelijke iets langer dan normaal, want momenteel vervul ik die functie nog steeds. Niet zo heel erg, want dit werk is ook leuk, maar dat stapje extra zou ik toch nu graag wel nemen. Maar het zit er aan te komen, dus nog even geduld en het is zover.

Persoonlijk is het jaar 2010 nog veel meer een jaar om nooit te vergeten. Na 7 jaar tobben, werden we in April blij verrast door dat ene blauwe streepje extra op dat witte staafje: “Zwanger”. Dit was een totale verrassing voor ons en ook al spraken we het niet openlijk uit, maar we geloofden er toch niet zo erg meer in. Maar het was toch echt zo. Echter ook nu waren er al snel zorgen rondom de zwangerschap. Na uitdrogings verschijnselen rond week 9 werd Berthine 1 weekje opgenomen in het ziekenhuis. Gelukkig bleven we onder strenge controle staan van de gynaecoloog. Maar toch. Die ene nacht dat we vol zorgen om half 5 in het ziekenhuis aankwamen….. Of die ene keer een paar weken later dat we bijna 3 uur hebben zitten wachten op de polikliniek of we er even tussen mochten. Of in de 31e week dat er al een eerste wee voorbij kwam en er 4 weken wee-remmers geslikt moesten worden???? Wat kwam er toen veel terug van die 3 keren dat het niet goed gegaan is. Maar het mocht dit keer wel goed gaan. Al lag er wel een grote schaduw over alle blijdschap. Mijn schoonmoeder werd al maar zieker en zieker. We wilden het niet geloven, maar we zagen het wel. Ze zou ons lang verwachte kind waarschijnlijk niet meer zien. Wat had ze het graag gezien. Dat heeft ze vele keren duidelijk gemaakt! Maar helaas, dat mocht niet zo zijn. Op 2 december 2010 overleed ze aan de gevolgen van kanker, na 5 jaar ziek te zijn geweest! We missen haar enorm!

2 dagen na de begrafenis, werd onze kleine geboren. 9 december 2010. Leven en dood, in 1 week tijd. Best dubbel allemaal.

Gelukkig gaat het met de kleine allemaal goed. Na een bijna 7 uur durende bevalling werd ons kleine wonder, ons geschenkje geboren. We ervaren het ook echt als een geschenk. 3 (doop)namen hebben we ons kleintje gegeven: Jasper (naar het 1e kindje wat we na 14 weken zwangerschap begraven moesten), Adriaan (naar mijn pas overleden schoonmoeder), Nathanael (geschenk van God). 3 namen waar voor ons veel emotie in ligt.

Als roepnaam hebben we hier “Nathan” van gemaakt!

Nathan werd geboren op 9 december 2010, om 16:47 uur. Hij woog 3.480 gram en was 49 cm lang. Wij hopen dat hij een gezond en gelukkig leven mag hebben. Wij gaan er ons best voor doen in ieder geval

Al met al was 2010 dus zeker een onvergetelijk jaar voor ons. Maar ook al was het emotioneel een zwaar jaar, het heeft ons ook wel weer sterker gemaakt. In ieder geval willen wij bij deze al onze vrienden bedanken voor de steun afgelopen jaar.

Als alles rustig blijft, hoop ik in 2011 wat meer op dit blog te posten.

Wij wensen alle bezoekers:

FIJNE FEESTDAGEN EN EEN GEZOND 2011

Peter & Berthine

Daar is dan weer eindelijk nieuwe blog post. De afgelopen weken was het druk de babykamer klaarmaken, want volgens de planning zijn we over ongeveer 3 weekjes met 3 in plaats van met 2 We kijken er naar uit.

Vanmiddag was het tijd voor een ontspannende wandeling. Kreeg zomaar de gelegenheid om even naar de Grebbenberg te gaan, bij Rhenen. Even snel de Olympus camera van m’n zwagertje geleend en even helemaal tot rust gekomen. Vandaag precies 7 jaar geleden zijn @Berthine en ik getrouwd. Dus vond ik het leuk om op dezelfde plaats als waar onze trouwfoto’s gemaakt zijn, weer een paar foto’s te maken. Zie hier het resultaat:

Na een drukke tijd op het werk te hebben gehad (zit er nog midden in) ivm een grote reorganisatie, is het wel eens lekker om een weekje er tussenuit te gaan. Omdat wij eind dit jaar ons “eerste” kindje mogen verwachten, wil ik natuurlijk wel mijn vakantie dagen sparen om dan vrij te nemen Dus dan maar een weekje vakantie in plaats van drie.

Nu ga ik graag op vakantie in Duitsland. Ten eerste omdat het een prachtig land is, maar ook omdat ik er altijd wel een beetje het gevoel heb dat ik me er wel thuis zou kunnen voelen. In de herfst gaan we standaard een weekje naar het Saarland. Meestal naar een vakantiepark in de buurt van Trier. Trier is een fantastische oude stad, waar ik mijn fotografie hart wel kan ophalen . Daarnaast zijn die wijnvelden langs de Saar en de Moezel in de herfst zo schitterende gekleurd dat het altijd genieten is daar. Dit jaar besloten we om het weekje zomervakantie ook maar in die buurt door te brengen. Wel iets noordelijker dan. De keuze viel op een vakantie park van de Roompot nabij Cochem. Een prachtig klein stadje langs de Moezel. We hebben beide lekker van de rust genoten en hebben flink bij kunnen tanken voor de komende drukke periode thuis en op het werk. Ik heb tijdens deze week de eerste kennismakingen gehad met de golfsport en moet zeggen: ik ben verkocht .

Normaal gesproken neem ik m’n camera wel altijd mee op vakantie, maar komen er nooit meer dan een paar foto’s op de sd-card. Gewoon vanwege het feit dat ik zo’n tas en joekel van een camera vervelend vind om die een hele dag om m’n nek te hebben. Voor een vakantie kiekje volstaat mijn mobiel . Echter dit keer werd ik verrast door het mooie landschap en ben ik er toch een paar keer op uit getrokken om wat plaatjes te schieten. Hieronder een paar plaatjes.

Uiteraard bij avond genomen

Mooie gewone plaatjes. Maar deze vakantie heb ik 2 andere vormen van fotografie aan de tand gevoeld: Panorama en HDR.

Panorama:

Deze omgeving leent zich goed voor een panorama foto heb ik me laten vertellen. Dus ik heb ook een poging gewaagd

Klik op de foto voor een grotere versie:

HDR:

HDR is een verhaal apart. Lang gedacht (heel naïef) dat het gewoon 3 foto’s maken was met wat verschillende belichtingen en dan met Photoshop even een HDR maken. Na de eerste poging die volledig mislukte, werd het een desillusie voor me en heb ik het nooit meer geprobeerd. Totdat ik in Cochem in een kerk rondliep en naar de schitterend geschilderde ramen keek. Ik dacht: deze kleur omgeving leent zich wel voor een HDR poging. Na verschillende foto’s met verschillende belichtingen geschoten te hebben, moest het grote werk op de PC gedaan worden. Zie hieronder het eerste redelijk bevredigend HDR resultaat

Deze week weer bezig geweest met Smoke Photography. Nieuwe (betere) wierookstokje aangestoken, fotoapparatuur in de aanslag, flitsers ready en schieten maar. 1 tip: blijf niet te lang achter elkaar bezig, want die wierook daar krijg je hoofdpijn van .

Hieronder een foto van onze opstelling.

Door op de flitser een “Pringles” bus te plaatsen, wordt de lichtbundel versterkt en goed richting te rook gestuurd. Het tafellampje links is er voor om de de rook uit te lichten waardoor je makkelijker kunt scherpstellen. Wel zorgen dat dit licht (en dat van de flitser) niet op de achtergrondkaart komt. Want dat is toch best lastig te corrigeren in Photoshop leert de ervaring.

Hieronder een paar bewerkte resultaten:

Zie ook mijn vorige post over dit onderwerp.
Smoke Photography Part4: Photoshop
Smoke Photography Part 3: Photoshop
Smoke Photography Part 2: 1e resultaten
Smoke Photography Part 1: voorbereiding

Als je op zoek bent naar simpele uitleg over het complexe fotografie, dan moet je maar eens op het blog van Gavin Hoey kijken. Hij legt op een heel eenvoudige en duidelijke manier uit hoe je je camera moet gebruiken en instellen en daarnaast staan er veel tutorials op zijn blog voor de nabewerking daarvan in Photoshop. Je hebt waarschijnlijk al een aantal filmpjes van hem op mijn blog langs zien komen. Maar als fan van lange sluitertijd fotografie wil ik je deze niet onthouden. Kijk en geniet van de resultaten.

Met dit als mooie resultaat:

.

Hier dan deel 6 uit de serie blog-posts: “Fotografie is kijken”. Een serie waarin ik je in korte blog-posts stap voor stap meeneem in de fascinerende wereld van Fotografie. Hier en daar aangevuld met foto’s uit mijn eigen verzameling om zo het onderwerp te verduidelijken.

Fotografie is kijken – Part 6:  Het verhaal

Het belangrijkste wat een fotograaf voor zichzelf moet bedenken is wat hij of zij nu daadwerkelijk met de foto wil vertellen. Fotografie een vorm van kunst. Een schilderij geeft niet alleen één situatie weer: het verteld een verhaal! Zo ook met fotografie. Achter ieder plaatje zit een verhaal.  De kunst is dan ook om het hele verhaal in 1 moment weer te geven. Zo moet je als fotograaf ook altijd op het juiste moment afdrukken. Ook al kunnen we tegenwoordig met een digitale camera oneindig veel shots nemen, op dat ene moment moet je wel net op die knop gedrukt hebben. Dus wees altijd alert en je moet de mogelijkheid hebben om snel een beslissing te nemen om het moment te herkennen en vast te leggen. Ook hier geldt weer: de camera kan niet voor je denken. Hoewel je veel over fotografie kunt leren, je moet toch ook wel een beetje aanvoelen waar en wanneer zo’n moment zich voordoet.

Omdat ik een sportliefhebber ben en zelf de basketbalsport beoefen, hier een mooi voorbeeld van een foto van de beste basketballer ooit.  Zie ook de emotie bij beide spelers.

Dit is dan de laatste post uit de serie Fotografie is Kijken. Uiteraard is er nog veel meer over te zeggen. Maar binnenkort ga ik de start maken met een nieuwe serie die op deze zal aansluiten. Deze serie was meer informatief en algemeen. In de volgende serie zal ik meer gedetailleerd ingaan op de diverse technieken die er zijn om tot een goede en mooie foto te komen.  Tips, vragen op en aanmerking zijn welkom.

Ik heb het zelf al eens bij Rotterdam geprobeerd en ga het binnenkort nog eens doen. Skyline fotograferen. Dus maar weer druk op zoek op internet naar voorbeelden, technieken etc. Kijk en geniet mee met deze mooie foto’s.

Mijn merkje, Pentax, komt weer eens met een super product op de markt. Dit mooie apparaatje is niet geschikt voor onze mooi weer fotografen (wie de schoen past, trekke hem aan)  Volgens Pentax is hij waterbestendig(tot 6 meter diep!!), schokbestendig, stofbestendig en koudebestendig. Ofwel, een must voor de slecht weer fotograaf.  In april 2010 moet het als eerste op de USA markt komen en zal omgerekend zo’n EUR 230,– moeten gaan kosten. Maar dan heb je ook wat ook.

Kortom: een must have voor het ruigere werk.

Lees hier een preview over dit mooie nieuwe apparaatje.