Hier dan deel 6 uit de serie blog-posts: “Fotografie is kijken”. Een serie waarin ik je in korte blog-posts stap voor stap meeneem in de fascinerende wereld van Fotografie. Hier en daar aangevuld met foto’s uit mijn eigen verzameling om zo het onderwerp te verduidelijken.

Fotografie is kijken – Part 6:  Het verhaal

Het belangrijkste wat een fotograaf voor zichzelf moet bedenken is wat hij of zij nu daadwerkelijk met de foto wil vertellen. Fotografie een vorm van kunst. Een schilderij geeft niet alleen één situatie weer: het verteld een verhaal! Zo ook met fotografie. Achter ieder plaatje zit een verhaal.  De kunst is dan ook om het hele verhaal in 1 moment weer te geven. Zo moet je als fotograaf ook altijd op het juiste moment afdrukken. Ook al kunnen we tegenwoordig met een digitale camera oneindig veel shots nemen, op dat ene moment moet je wel net op die knop gedrukt hebben. Dus wees altijd alert en je moet de mogelijkheid hebben om snel een beslissing te nemen om het moment te herkennen en vast te leggen. Ook hier geldt weer: de camera kan niet voor je denken. Hoewel je veel over fotografie kunt leren, je moet toch ook wel een beetje aanvoelen waar en wanneer zo’n moment zich voordoet.

Omdat ik een sportliefhebber ben en zelf de basketbalsport beoefen, hier een mooi voorbeeld van een foto van de beste basketballer ooit.  Zie ook de emotie bij beide spelers.

Dit is dan de laatste post uit de serie Fotografie is Kijken. Uiteraard is er nog veel meer over te zeggen. Maar binnenkort ga ik de start maken met een nieuwe serie die op deze zal aansluiten. Deze serie was meer informatief en algemeen. In de volgende serie zal ik meer gedetailleerd ingaan op de diverse technieken die er zijn om tot een goede en mooie foto te komen.  Tips, vragen op en aanmerking zijn welkom.

Hier dan deel 5 uit de serie blog-posts: “Fotografie is kijken”. Een serie waarin ik je in korte blog-posts stap voor stap meeneem in de fascinerende wereld van Fotografie. Hier en daar aangevuld met foto’s uit mijn eigen verzameling om zo het onderwerp te verduidelijken.

Fotografie is kijken – Part 5: Het “2^e oog” van de camera

Zoals we allemaal weten zit er op ons toestel maar 1 lens, terwijl wij met onze ogen door 2 lenzen kijken. Het grote verschil daartussen is dat wij met onze ogen diepte kunnen inschatten, terwijl onze camera dat niet kan. Dat komt omdat wij met onze ogen eigenlijk vanuit 2 standpunten de scene bekijken. Hierdoor vormt dat een driedimensionaal beeld in onze hersenen, waardoor er diepte “zichtbaar” wordt. Door onze foto op de juiste manier te kaderen en door gebruik te maken van een lijnenspel, of diverse invalshoeken van het licht, kunnen we diepte maken in de foto.

Zoals je in bovenstaande foto kunt zien, heeft de fotograaf hier gebruik gemaakt van de lijnen op de weg om zo diepte in deze foto te creëren.  Als je hier bewust mee bezig bent zul je zien dat jij zelf het 2e oog van de camera bent, waardoor je de scene op zo’n manier samenstel dat er een acceptabele foto uit komt. Diepte in de foto maakt dat hij levendiger overkomt.

TIP: Een handige tip om vooraf in je hoofd het beeld te vormen wat je uit je camera gaat krijgen is om gewoon de scene eens met 1 oog dicht te bekijken en daarna met beide ogen. Waar ligt het verschil? Ga daarmee aan de slag. Succes ermee.

Hier dan deel 4 uit de serie blog-posts: “Fotografie is kijken”. Een serie waarin ik je in korte blog-posts stap voor stap meeneem in de fascinerende wereld van Fotografie. Hier en daar aangevuld met foto’s uit mijn eigen verzameling om zo het onderwerp te verduidelijken.

Fotografie is kijken – Part 4: Contrast

Zoals de titel van deze serie al duidelijk maakt, gaat het in het fotograferen om een andere manier van kijken. Waarom eigenlijk? Wel, omdat onze ogen namelijk iets heel anders weergeven dan dat dit normaal gesproken op de foto weergegeven wordt. Onze ogen zijn zeg maar uiterst “geavanceerde” lenzen en sensoren. In ons kader waarin we kijken maken onze ogen is het mogelijk om details te zien in zowel de donkere als de lichtere onderdelen van het “plaatje”. Dit in tegenstelling tot een fotocamera. De fotocamera zal de donkere gedeelten slechts donkerder maken en de lichte gedeelten juist lichter. Wat je dan krijgt is veel meer contrast! Of te wel een veel groter verschil tussen licht en donker in de foto.

Het hoge contrast in deze foto met veel achtergrond licht, is te groot voor de camera om in zowel het lichte, als in het donkere gedeelte de details weer te geven. Het resultaat is zoals je kunt zien een foto met silouette.  Ga hier maar eens mee aan de slag en probeer je camera instellingen maar eens uit op zo’n scene waarin veel donker én veel licht te zien is. Op den duur zul je beter in staat zijn om vooraf te bepalen (voorspellen) hoe je foto er uit zal gaan zien.

Binnenkort Fotografie is kijken – Part 5: Het “2^e oog” van de camera

Hierbij deel 3 uit de serie blog-posts: “Fotografie is kijken”. Een serie waarin ik je in korte blog-posts stap voor stap meeneem in de fascinerende wereld van Fotografie. Hier en daar aangevuld met foto’s uit mijn eigen verzameling om zo het onderwerp te verduidelijken.

Fotografie is kijken – Part 3: Jij (!) moet selecteren.

Als we naar iets kijken, hebben we het buitengewone vermogen om ons te concentreren op de belangrijkste punt, ondanks de rommelige omgeving.

Dit doen we vaak onbewust. Zo draaien we onbewust ons hoofd om iets in het juiste perspectief te zien, focussen we onze ogen op iets speciaal en bannen al het overige, niet interessante beeld uit.

Staat u bijvoorbeeld voor een huis met iemand te praten, dan kijken we die persoon aan en vallen ons de details van het gebouw achter hem of haar niet op.

Heel anders is dat voor een camera. Doen bij ons onze hersenen het werk automatisch, een camera heeft geen hersenen, dus die doet dat niet automatisch. Het kan niet “zien” wat belangrijk, dan wel onbelangrijk is. Met als gevolg dat het vaak teveel laat zien, waardoor de foto rommelig overkomt. Terugkomend op ons gesprek voor het huis, de steen structuur, de regenpijp en onze beste vriend of vriendin staan als het ware allemaal op eenzelfde lijn en even scherp op de foto. Hierdoor wordt de aandacht van de kijker niet direct op onze bekende gevestigd.

Dus moeten we de camera een handje helpen hiermee. Gelukkig kunnen we met een digitale spiegelreflex camera heel veel dingen zo instellen, dat we precies op de foto krijgen wat we willen. En hoe. Dit kunnen we onder andere doen door een ander standpunt in te nemen, of in het geval onze camera van dichtbij kan scherpstellen, het “frame”, of kader, helemaal met het onderwerp op te vullen. In het vorige deel heb ik je al uitgelegd welk een verschil het gebruik van het juiste  frame kan hebben. Een andere en veel mooiere optie is het gebruik maken van het zogenaamde DOF. DOF staat voor “Depth of Field”. In normaal Nederlands, “Scherpte diepte”. Ik zal hier later nog wel meer uitgebreider op terugkomen, maar kan hieronder al wel een simpel voorbeeldje laten zien.

Je kunt zien dat de bomen achter mijn nichtje Caroline niet scherp zijn. De aandacht wordt direct getrokken naar het kind en niet naar de achtergrond. Het detail vervaagt waardoor je na een vluchtige blik niet eens meer 1,2,3 kunt vertellen hoe de achtergrond eruit zag. Je zult er eerst minimaal een keer extra, met meer aandacht naar moeten kijken om dit alsnog te zien.  En zo zijn er meerdere manieren om de aandacht op een bepaald onderwerp te vestigen. Hier zullen we in latere posts nog wel op terug komen.

Al met al moeten we onze ogen gaan trainen om de “afleiding” in het geheel op te zoeken. Als je door de zoeker naar het geheel kijkt, bekijk dit dan in drie onderdelen:

1. Achtergronddetail
2. Middendetail
3. Voorgronddetail

Hierna is het aan jouw om de juiste selectie van deze drie te maken. Wat wil ik laten zien. Zorg er dan voor, met behulp van de technieken hier besproken (of in latere posts) dat het juiste onderwerp scherp en op de juiste plaats op de foto staat.

Binnenkort: Fotografie is kijken – Part 4: Contrast

Hier een mooie tweede uit de serie blog-posts: “Fotografie is kijken”. Een serie korte wetenswaardigheden en of tips, waarin ik je stap voor stap meeneem in de fascinerende wereld van Fotografie. Hier en daar aangevuld met foto’s uit mijn eigen verzameling om zo het onderwerp te verduidelijken.

Fotografie is kijken – Part 2:  Foto’s en randen

Met onze ogen kijken we over de wereld uit, zonder dat we er van bewust te zijn dat er een “frame” is in wat we zien. Stop een momentje met lezen en controleer het even: je neus, wenkbrauwen of bril (als je er een draag), maken een soort van “frame”. Echter is dit zo “out of focus” en vaag, dat we er ons niet van bewust zijn dat ook ons gezichtsveld randen bevat. Kijk je echter door een camerazoeker, dan merk je direct dat de wereld op een bepaald gebied afgekapt wordt, in een kleine rechthoek met scherp gedefinieerde randen en hoeken. In plaats van het vrij bekijken van je omgeving, dien je je beeld nu te vangen binnen deze kunstmatige grenzen.

De harde kanten en hun hoogte-breedte verhouding hebben een sterke invloed op je foto. Kijk hoe dezelfde scène hieronder wordt gewijzigd, door gebruik te maken van een andere opname indeling.

Lange, lage foto’s hebben de neiging de nadruk te leggen op de horizontale lijnen en de ruimte van links naar rechts. Het draaien van je camera voor een rechtopstaande foto van dezelfde scène, zorgt er meestal voor dat er meer afstand in je foto ligt. Dit doordat de aandacht nu meer naar het onderwerp ten opzichte van de achtergrond gelegd wordt. U ziet dus meer diepte in het geheel.

In het Engels wordt dit met ene mooi woord: Framing-up genoemd. In het Nederlands zouden we zeggen “kaderen”.

Het kaderen van je foto’s is een zeer krachtige manier je onderwerp weer te geven. Je kunt bijvoorbeeld beslissen om de horizon in je foto bewust laag, dan wel hoog in beeld te brengen. Of je kunt er voor kiezen om een nadrukkelijk aanwezige kleur meer, dan wel minder aanwezig te laten zijn.

De rand van het frame (kader) kan in de contouren van het onderwerp snijden en kan er een geheel nieuwe vorm van maken.

Echter, alles wat u buiten uw zoeker laat, kan later niet meer toegevoegd worden.

Binnenkort: Fotografie is kijken – Part 3: Jij (!) moet selecteren.

Hier mijn eerste post om jou lezer te informeren over de (basis)begrippen en technieken van fotografie. Ik heb een mooi onderwerp gekozen voor deze eerste uit een serie blog-posts: “Fotografie is kijken”. Hierin zal ik je stap voor stap meenemen in de fascinerende wereld van Fotografie. Hier en daar zal ik foto’s uit mijn eigen verzameling toevoegen om zo het onderwerp te verduidelijken.

Heb je vragen, opmerkingen over dit artikel, of het je een foutje ontdekt, laat het me dan even weten. Dit helpt mij de informatie op deze blog zo correct mogelijk te houden voor jou en de andere lezers. Alvast bedankt !! Een comment wordt gewaardeerd !

Fotografie is kijken – Part 1: Inleiding

Alle camera’s, sensoren, desktop printers, scanners, films, vergrotingstoestellen en andere
fotografische snufjes zijn niet meer dan hulpmiddelen voor het maken van foto’s. Zij kunnen nog zo
geavanceerd zijn, maar ze kunnen uit zichzelf niet zien of denken. Natuurlijk, het is heel leuk spelen met de machine en het uittesten ervan. Maar dit is zoals het oppoetsen van uw fiets en dan er alleen een rondje om het huis te maken om te zien hoe goed het gaat. Fietsen dagen u uit om de wereld te verkennen;  camera’s om  van wat je om je heen ziet, succesvolle afbeeldingen te maken, op opmerkzame en interessante manieren.

Iedereen die serieus begint met fotografie ontdekt al snel hoe hun vermogen zich ontwikkelt om te
zien. Met andere woorden,  men ziet niet meer het altijd vertrouwde beeld als voorheen, maar merken met veel meer intensiteit alle visuele elementen – vormen, texturen, kleuren en menselijke situaties in deze vertrouwde beelden. Dit is een opwindende en lonende activiteit op zich.

De tweede uitdaging is de manier om die hersenloze machine (de camera) op de juiste plaats, op het juiste moment te hebben, om een echte doeltreffende fotografische afbeelding van een van deze onderwerpen te maken. Het zien en het organiseren van uw foto is zeker zo belangrijk als de technische kennis. En het komt met de praktijk. Ofwel, veel oefenen.

Om te beginnen is het zinvol om na te denken over manieren waarop “zien” verschilt van fotograferen.  Je moet deze verschillen echter niet zien als een belemmering. Het punt is, dat door te begrijpen hoe de scène voor je zal verschijnen op een definitieve afdruk, u kunt beginnen met  het “pre-visualiseren’ van uw resultaten.  Om dit maakt het heel wat makkelijker om dit met behulp van uw camera uit te werken.

Binnenkort: Fotografie is kijken – Part 2: Foto’s en randen