Als hobby fotograaf ben ik voortdurend  op zoek naar inspiratie. Je kunt het zo gek niet verzinnen of iemand anders heeft het al wel eens vast gelegd op de gevoelige sensor. Gelukkig maar, want daar kun je alleen ideeën uit opdoen. Lezen en zien hoe anderen het gedaan hebben, kan een goede oefening zijn. Maar uiteindelijk is het zelf proberen natuurlijk altijd nog het mooiste. Maar het helpt wel om jezelf goed voor te bereiden. Kijk en geniet mee van deze mooie gallery nachtfotografie.

Zoals de volgers op Twitter hebben kunnen lezen zijn Peter en ik weer eens op pad geweest. Wat al even op de planning stond was een avondje lange sluitertijd fotografie in Rotterdam. Omdat wij allebei in Rotterdam werken, was dat natuurlijk makkelijk. Eerst een lekker hapje gegeten, een groentenrijk product . Daarna richting Erasmus brug. Ja heel standaard, maar we moesten er toch een maken. Helaas was er teveel wind en sneeuw om er van te genieten. Na 5 foto’s maar opgegeven en in een warme auto richting huis. Maar toch hierbij een van de 5 geschoten foto’s. Toch nog aardig gelukt, hoewel we volgende keer toch wel eens wat langer willen experimenteren.

.

Hier dan deel 5 uit de serie blog-posts: “Fotografie is kijken”. Een serie waarin ik je in korte blog-posts stap voor stap meeneem in de fascinerende wereld van Fotografie. Hier en daar aangevuld met foto’s uit mijn eigen verzameling om zo het onderwerp te verduidelijken.

Fotografie is kijken – Part 5: Het “2^e oog” van de camera

Zoals we allemaal weten zit er op ons toestel maar 1 lens, terwijl wij met onze ogen door 2 lenzen kijken. Het grote verschil daartussen is dat wij met onze ogen diepte kunnen inschatten, terwijl onze camera dat niet kan. Dat komt omdat wij met onze ogen eigenlijk vanuit 2 standpunten de scene bekijken. Hierdoor vormt dat een driedimensionaal beeld in onze hersenen, waardoor er diepte “zichtbaar” wordt. Door onze foto op de juiste manier te kaderen en door gebruik te maken van een lijnenspel, of diverse invalshoeken van het licht, kunnen we diepte maken in de foto.

Zoals je in bovenstaande foto kunt zien, heeft de fotograaf hier gebruik gemaakt van de lijnen op de weg om zo diepte in deze foto te creëren.  Als je hier bewust mee bezig bent zul je zien dat jij zelf het 2e oog van de camera bent, waardoor je de scene op zo’n manier samenstel dat er een acceptabele foto uit komt. Diepte in de foto maakt dat hij levendiger overkomt.

TIP: Een handige tip om vooraf in je hoofd het beeld te vormen wat je uit je camera gaat krijgen is om gewoon de scene eens met 1 oog dicht te bekijken en daarna met beide ogen. Waar ligt het verschil? Ga daarmee aan de slag. Succes ermee.

Enige tijd geleden zijn Peter en ik weer eens aan de druppel gegaan. Dit hadden we een goed half jaar geleden al wel eens eerder geprobeerd, met leuke en mooie resultaten.  Maar toch wilden wel eens wat meer, wat anders. Peter had een nieuwe “druppelinstallatie” gemaakt. Die moesten we toch nog wel een keer uit proberen. Waar de dames lekker aan het schaatsen waren en wij kou stonden te lijden hadden we al snel besloten om binnen maar eens te gaan fotograferen

Zo gezegd, zo gedaan. Na even opgewarmd te zijn, zijn we aan de slag gegaan.  Eerst de nieuwe druppelinstallatie maar eens goed neerzetten. De vorige keer hadden we een nogal diepe bak gebruikt. Nu wilden we eens proberen om een ondiepe schaal te gebruiken en eventueel met een glaasje daarin een kleiner wateroppervlak te maken. Om te kijken welk effect dit zou hebben op de druppel.

Zie hieronder wat resultaten. Ze zijn bewerkt met Photoshop om wat met de kleuren te spelen.

Een van de mooiste vormen van fotografie voor mij is “lange sluitertijd fotografie”. Fotograferen bij weinig licht is een kunst op zich. Hoewel je met trucjes ook wel met een compact camera wat kunt doen, is een digitale spiegelreflex camera toch wel een vereiste om een beetje resultaat te krijgen. Op zich is het niet zo heel moeilijk, je moet het alleen even doorhebben wat je wel en niet moet doen. Veel mensen durven niet echt hiermee aan de slag. Want een foto met veel ruis, beweging of een die compleet zwart is, daar zit niemand op te wachten. Maar iedereen die wel eens een goede bij nacht genomen foto ziet, kan alleen maar ohhh’s en ahhh’s uitbrengen. En dat is natuurlijk wat we willen!

Dus om jullie een beetje op weg te helpen, hierbij een aantal basics:

1. Gebruik ALTIJD een statief!!!

Om zoveel mogelijk beweging te voorkomen, is een statief noodzakelijk om een scherpe foto te produceren. Hoe langer de sluitertijd, hoe groter de kans op bewegingsonscherpte. Heb je er geen, ga er dan maar eerst een kopen want niet alleen bij dit onderwerp is dit ding super handig!!

2. Verken de omgeving bij daglicht.

Laten we eerlijk zijn, overdag kunnen we alles een beetje beter zien dan ‘s nachts. Waar staan bijvoorbeeld de objecten die storend kunnen zijn? Heb je de ruimte om je spullen uit te stallen? Sta je een beetje beschut tegen bijvoorbeeld wind? (al is je statief nog zo stevig, wind brengt hem altijd wel een beetje in beweging).

3. Gebruik een afstandsbediening

Als je sluiter langer open staat dan normaal is de minste beweging genoeg om je foto te laten mislukken. Zorg er daarom voor dat je bij het indrukken van de ontspanknop ook iedere beweging voorkom. Dit kun je op verschillende manieren doen. Één van die manieren is om je camera op de zelfontspanner zetten. Je zet die dan op bijvoorbeeld 2 seconden nadat je de ontspanknop ingedrukt heb. Wil je het echter nog makkelijker maken, gebruik dan gewoon een infrarood afstandsbediening of draadontspanner (niet alle voor spiegelreflexen is een draadontspanner beschikbaar). Zo voorkom zeker alle beweging die kan onstaan!

4. Neem een zaklamp mee

Neem een zaklamp mee. Dat is nog eens een tip Waarom? Nou in het donker zie je niet zoveel, daarom… Daarnaast kun je er zoals ik in mijn vorige post heb laten zien, nog leuke dingen mee doen ook.

5. Neem extra batterij(en) mee

Wat voor camera je ook gebruikt, of er nu AA’s in gaan of dat er een accu inzit, zorg dat je altijd extra batterijen bij je hebt. Omdat het ‘s avonds altijd een beetje frisser is dan normaal (in de zomer heb je hier minder last van) gaan batterijen minder langer mee.  Daar komt bij dat het lang open houden van de sluiter de camera extra energie kost. Extra batterij(en) is dus geen overbodige luxe.

.

Gisteren zijn wij (Peter van Veen en ik) weer eens op pad geweest om een startrail vast te leggen. In juni hebben we dit ook al eens geprobeerd, echter toen met matig succes. Het was te zien, maar daar had je ook alles mee gezegd ook. Wat we eigenlijk graag vast wilden leggen was een startrail en dan “polar-aligned”. Als je richt op de Poolster, dan krijg je met behulp van lange sluitertijd fotografie, hier allemaal hele mooie cirkels omheen. Omdat er in de zomer teveel horizon licht is en de Poolster moeilijker te zien is, hebben we bewust gewacht tot de winter. 1 nadeel kleeft hieraan en dat is dat hij zo vreselijk hoog aan de hemel staat. Wat zou het veel mooier zijn nog als we een stuk van de omgeving mee zouden kunnen nemen. Maar helaas, moeten we maar naar Spanje verhuizen . Want hoe zuidelijker we gaan hoe dichter hij bij de horizon komt te staan. Op het noordelijk halfrond dan hè. Want het moge duidelijk zijn dat hij op het zuidelijk halfrond niet te zien is.

Polaris. Image Credit: NASA

Allereerst zal ik even proberen uit te leggen hoe je de Poolster kunt vinden. Op zich is dit niet zo heel moeilijk. Nee het is niet die heldere ster in het noorden!! Hij staat er wel heel dicht bij en dat zal dan ook de ster die je wel in je zoeker zult kunnen zien. Maar zoals ik al zei, het is niet de Poolster zelf. Mocht je zelfs ook nog niet eens weten waar het noorden is, dan heb je nog een andere manier om de Poolster te vinden. Zoek eerst maar eens het sterrenbeeld “Ursa Major” op. Beter bekend bij ons als de “Grote Beer”. De Grote Beer ziet eruit als een steelpan. Let erop, dit sterrenbeeld staat niet altijd op dezelfde plaats, maar bij helder weer is het heel herkenbaar. Concentreer je nu op de voorkant van de “pan”. Dus de twee sterren die vanuit de bodem tot de bovenkant, die voorkant vormen. Trek je deze lengte denkbeeldig ongeveer 6 keer door naar boven, dan kom je precies bij de Poolster uit. Vind je het moeilijk om dit in te schatten kun je ook gebruik maken van de “2 vuisten” methode. Concentreer je weer op de voorkant van de pan en houd met gestrekte armen in je gezichtsveld 2 gebalde vuisten zo op elkaar dat die 1 lijn vormen met die voorkant. De Poolster is namelijk de laatste ster van de “Ursa Minor” ofwel de “Kleine Beer”. Een leuk detail om te vermelden, de Poolster is niet 1 ster maar 3. Echter staan die zo ver van de aarde vandaan dat het er maar 1 lijkt. Dit is trouwens pas in 2006 daadwerkelijk bewezen door middel van een foto genomen met de Hubble Space Telescope.

Maar genoeg over sterrenkunde

Over de technieken en bijzonderheden waar je op moet letten met lange sluitertijd fotografie zal ik in een volgende post nog wel wat uitgebreider op terug komen. Nu wil ik het voornamelijk even houden op Startrails. Wat vooral belangrijk is van Startrails is dat je niet op het zuiden gaat fotograferen. Hoe aanlokkelijk dat ook is (lucht is daar namelijk donkerder), doe het maar niet, want een echte mooie startrail zul je er niet van krijgen. Om dit te verduidelijken heb ik me er gisteren toch even aan vergrepen:

Startrail op het Zuiden

Als je gebruik maakt van de techniek door foto’s van slechts 30 seconden te maken, dan zie je zoals hier dat de lijn onderbroken wordt. Achteraf gezien had ik dat wat minder kunnen houden door de camera op continue opname te zetten. Maar goed, dat was me even ontschoten.  Het was ook zo koud Zet je de sluiter continue open in de Bulbstand, dan zul je dit niet hebben, maar dat gaat weer heel veel ruis opleveren. Die onderbreking komt namelijk doordat voor ons ook, de lucht daar veel sneller ronddraait dan in het noorden. Daarnaast is de cirkel die de sterren maken, zo erg uitgevlakt dat het net maar een paar strepen oplevert en niet het mooie effect van een startrail.

Startrail Polaris

Zoals je kunt zien is mijn poging nu niet echt om super blij van te worden. Eens te meer een reden om nog maar eens flink te gaan oefenen. Wat je hier ziet is het resultaat van ongeveer een half uur. Moet je nagaan hoeveel tijd je eigenlijk nodig hebt om een echte mooie plaat te maken. Volgende keer in ieder geval een thermoskan met hete, straffe koffie. Als het kan met een flinke scheut jameson irish whiskey Maar het is een begin.

Naast iets om je warm te houden, moet je er toch ook wel voor zorgen dat je iets anders leuks te doen hebt. Want de camera doet z’n werk wel en 2 a 3 uur stil staan word je ook niet vrolijk van. Dus hier nog een tip om de verveling weg te nemen: neem in ieder geval nog een camera mee en een zaklamp en ga eens wat leuks proberen

Lightpainting

Hier dan deel 4 uit de serie blog-posts: “Fotografie is kijken”. Een serie waarin ik je in korte blog-posts stap voor stap meeneem in de fascinerende wereld van Fotografie. Hier en daar aangevuld met foto’s uit mijn eigen verzameling om zo het onderwerp te verduidelijken.

Fotografie is kijken – Part 4: Contrast

Zoals de titel van deze serie al duidelijk maakt, gaat het in het fotograferen om een andere manier van kijken. Waarom eigenlijk? Wel, omdat onze ogen namelijk iets heel anders weergeven dan dat dit normaal gesproken op de foto weergegeven wordt. Onze ogen zijn zeg maar uiterst “geavanceerde” lenzen en sensoren. In ons kader waarin we kijken maken onze ogen is het mogelijk om details te zien in zowel de donkere als de lichtere onderdelen van het “plaatje”. Dit in tegenstelling tot een fotocamera. De fotocamera zal de donkere gedeelten slechts donkerder maken en de lichte gedeelten juist lichter. Wat je dan krijgt is veel meer contrast! Of te wel een veel groter verschil tussen licht en donker in de foto.

Het hoge contrast in deze foto met veel achtergrond licht, is te groot voor de camera om in zowel het lichte, als in het donkere gedeelte de details weer te geven. Het resultaat is zoals je kunt zien een foto met silouette.  Ga hier maar eens mee aan de slag en probeer je camera instellingen maar eens uit op zo’n scene waarin veel donker én veel licht te zien is. Op den duur zul je beter in staat zijn om vooraf te bepalen (voorspellen) hoe je foto er uit zal gaan zien.

Binnenkort Fotografie is kijken – Part 5: Het “2^e oog” van de camera

Beste blog-lezers.

Met mijn eerste vuurwerk foto ooit, wil ik jullie allemaal een goed en een gezond 2010 wensen !!

Het viel erg tegen om een mooie foto te krijgen. Maar goed, we hebben weer een heel jaar de tijd om onszelf hierop voor te bereiden. Wie weet volgend jaar beter.

Na een aantal vragen gehad te hebben hoe je nu zo’n foto zo mooi kunt krijgen in Photoshop, heb ik besloten om een eerste tutorial hierover te maken. Misschien is tutorial een groot woord, maar laten we het dan maar houden op een kort filmpje waarin je kunt zien hoe ik de rook foto’s bewerk tot het resultaat zoals je het in de vorige posts gezien hebt. Er zit nog geen geluid bij, want ik moet nog een goede microfoon zien te vinden ergens. Maar goed. Het geeft wel een beeld van hoe makkelijk het eigenlijk is om dit voor elkaar te krijgen. De kwaliteit moet nog wel wat aan gesleuteld worden, maar al doende leert men zeg ik altijd maar.

Voor degene die het ook eens wil proberen, succes ermee. Ik ben benieuwd naar de resultaten!!

Nog even een korte post (zo ff snel met kerst) om het af te leren, nog maar een foto uit mijn laatste rook-shoot. Weer terug geïnspireerd Judith , wat met meerdere lagen en kleuren aan de gang gegaan.  Zie hier het resultaat.