Zoals ik in mijn vorige post al heb verteld, zijn wij bezig geweest om wat foto’s  van rook te maken. Om de rook te produceren hebben we gebruik gemaakt van een wierook stokje. Dit brand niet, maar geeft een continue rook af. Echter het stokje wat wij hebben gebruikt was echter niet zo’n beste, want de rook die eraf kwam was het meest van de tijd te dun om echt goed te kunnen fotograferen. Maar omdat we toch begonnen waren, hebben we het maar zo geprobeerd.

Allereerst een groot stuk zwart karton als achtergrond genomen, om zo de rook goed uit te laten komen. Daarna een lampje op het stokje gericht, waardoor de rook ook zonder flits uitgelicht wordt en je dus via de zoeker kunt scherpstellen. De “externe” flitser hebben we vanaf de andere zijkant op de rookpluim gericht. Om ervoor te zorgen dat het flitslicht niet direct in de lens terecht komt (waardoor je veel vals licht krijg) hebben we een pringles bus genomen en die om de flitser geplaatst. Deze bussen zijn namelijk met zilverpapier bekleed aan de binnenkant en reflecteren zo een heldere gerichte bundel licht richting de rookpluim. In het begin hadden we wel moeite met de dunne rook, maar naar de avond vorderde kregen we er een beetje meer handigheid in het wat scherper op de sensor te krijgen. Hieronder een onbewerkte foto zoals die uit de camera kwam.

Zoals je kunt zien, heb ik toch nog veel vals licht binnen gekregen. Gelukkig hebben we nog Photoshop. Allereerst het raw-bestand ingeladen. Daarna heb ik de levels aangepast waardoor de achtergrond wat zwarter wordt. Om de rook een wat mooiere kleur te geven heb ik hierover heen nog een adjustment layer gelegd waarin ik een blauwe kleur toegevoegd heb. Een beetje schuiven met de verzadiging en de dekking van dit adjustment layer teruggezet naar ongeveer 50% geeft het volgende resultaat:

Klik hier voor een grotere versie

Maar ik ben natuurlijk niet zomaar tevreden . Hierna heb ik nog met een kleine aanpassing de foto een heel andere uitstraling gegeven. Door naar te gaan naar “layer” -> “adjustment” -> “invert” heb ik er een negatief van gemaakt. Met als resultaat een heel andere foto:

Klik hier voor een grotere versie

Sinds afgelopen week ben ik de trotse eigenaar van een opvouwbare fotostudio van Rittz.com.  Uiteraard moest dit natuurlijk snel uitgeprobeerd worden Aangezien ik er wel van hou om kleine dingetjes te fotograferen, komt zo’n studio natuurlijk goed uit. Het eerste wat mij opviel was dat de doos veel kleiner was dan ik verwacht had. Er zit echt gewoon een tas in. Achteraf bleek die tas de studio zelf te zijn. Echt over nagedacht dus. Aan de voorkant van de tas zitten 3 ruime vakjes, voorzien van 2 halogeenlampjes (met statiefje wat uit het pootje geklapt kan worden) en een tafelstatief voor de camera. Nu zal ik die niet zo vaak gebruiken, omdat die te licht is voor mijn camera. Na het verbazend snelle opzetten (binnen 30 seconden staat het geheel klaar) blijken er binnenin nog een viertal verschillende achter- en ondergrond doeken te zitten. Een rode, witte, blauwe en zwarte, gemaakt van een soort zachte stof die geen vouwen laat zien, super dus.

Nu eerst dus even snel een foto’tje nemen. Mijn oude kitlens maar eens geprobeerd vast te leggen met m’n nieuwe Sigma DG 70-300mm F4-5.6.

Ik moet wel even wennen aan de zeer beperkte scherpte diepte die ik met mijn nieuwe lens krijg. Zoals op de foto te zien is, is dat bereik heel klein. Helaas kwam ik dezelfde avond wat computer probleempjes tegen, waardoor ik de foto’s niet direct kon beoordelen op m’n scherm. Maar die zijn intussen gelukkig opgelost . Toch maar sparen voor een Mac

Afgelopen donderdag avond in ieder geval m’n kerstkaart voor het eerst zelf geprobeerd te maken. Zie hieronder een aantal foto’s van de opstelling, ikzelf in actie

Het viel mij op dat ik bijzonder weinig aan de foto’s heb hoeven sluiten. Al moet ik zeggen dat mijn goedkope Pentax altijd wel goede foto’s produceert.

En dan hier het eindresultaat. Direct dus ook de kerstgroeten aan mijn bloglezers

Gisteren heb ik samen met Peter van Veen weer eens een avondje gefotografeerd. Was weer leuk. Dit keer was het onderwerp “rook”. Gelukkig zijn we ooit eens langs de volgende website gekomen: www.gavtrain.com. Wat een geweldige inspiratie is daaruit te halen. Bekijk onderstaand filmpje maar eens. Zo hebben wij ook geprobeerd om wat rook op de gevoelige sensor te krijgen. Resultaten van onze shoot en hoe we te werk gegaan zijn volgen binnenkort.

Laat eens een berichtje achter als je een idee hebt over wat we eens zouden moeten proberen. Bedankt!

Hierbij deel 3 uit de serie blog-posts: “Fotografie is kijken”. Een serie waarin ik je in korte blog-posts stap voor stap meeneem in de fascinerende wereld van Fotografie. Hier en daar aangevuld met foto’s uit mijn eigen verzameling om zo het onderwerp te verduidelijken.

Fotografie is kijken – Part 3: Jij (!) moet selecteren.

Als we naar iets kijken, hebben we het buitengewone vermogen om ons te concentreren op de belangrijkste punt, ondanks de rommelige omgeving.

Dit doen we vaak onbewust. Zo draaien we onbewust ons hoofd om iets in het juiste perspectief te zien, focussen we onze ogen op iets speciaal en bannen al het overige, niet interessante beeld uit.

Staat u bijvoorbeeld voor een huis met iemand te praten, dan kijken we die persoon aan en vallen ons de details van het gebouw achter hem of haar niet op.

Heel anders is dat voor een camera. Doen bij ons onze hersenen het werk automatisch, een camera heeft geen hersenen, dus die doet dat niet automatisch. Het kan niet “zien” wat belangrijk, dan wel onbelangrijk is. Met als gevolg dat het vaak teveel laat zien, waardoor de foto rommelig overkomt. Terugkomend op ons gesprek voor het huis, de steen structuur, de regenpijp en onze beste vriend of vriendin staan als het ware allemaal op eenzelfde lijn en even scherp op de foto. Hierdoor wordt de aandacht van de kijker niet direct op onze bekende gevestigd.

Dus moeten we de camera een handje helpen hiermee. Gelukkig kunnen we met een digitale spiegelreflex camera heel veel dingen zo instellen, dat we precies op de foto krijgen wat we willen. En hoe. Dit kunnen we onder andere doen door een ander standpunt in te nemen, of in het geval onze camera van dichtbij kan scherpstellen, het “frame”, of kader, helemaal met het onderwerp op te vullen. In het vorige deel heb ik je al uitgelegd welk een verschil het gebruik van het juiste  frame kan hebben. Een andere en veel mooiere optie is het gebruik maken van het zogenaamde DOF. DOF staat voor “Depth of Field”. In normaal Nederlands, “Scherpte diepte”. Ik zal hier later nog wel meer uitgebreider op terugkomen, maar kan hieronder al wel een simpel voorbeeldje laten zien.

Je kunt zien dat de bomen achter mijn nichtje Caroline niet scherp zijn. De aandacht wordt direct getrokken naar het kind en niet naar de achtergrond. Het detail vervaagt waardoor je na een vluchtige blik niet eens meer 1,2,3 kunt vertellen hoe de achtergrond eruit zag. Je zult er eerst minimaal een keer extra, met meer aandacht naar moeten kijken om dit alsnog te zien.  En zo zijn er meerdere manieren om de aandacht op een bepaald onderwerp te vestigen. Hier zullen we in latere posts nog wel op terug komen.

Al met al moeten we onze ogen gaan trainen om de “afleiding” in het geheel op te zoeken. Als je door de zoeker naar het geheel kijkt, bekijk dit dan in drie onderdelen:

1. Achtergronddetail
2. Middendetail
3. Voorgronddetail

Hierna is het aan jouw om de juiste selectie van deze drie te maken. Wat wil ik laten zien. Zorg er dan voor, met behulp van de technieken hier besproken (of in latere posts) dat het juiste onderwerp scherp en op de juiste plaats op de foto staat.

Binnenkort: Fotografie is kijken – Part 4: Contrast

Hier een filmpje wat we als basis gebruikt hebben voor onze druppelfotografie. Kijk zelf maar hoe simpel het is en welk een mooie resultaten hier uit te halen zijn. Ik mijn post over druppelfotografie had ik al uitgelegd hoe wij het gedaan hebben, maar in onderstaand filmpje wordt dit nog eens verduidelijkt.

Hier een mooie tweede uit de serie blog-posts: “Fotografie is kijken”. Een serie korte wetenswaardigheden en of tips, waarin ik je stap voor stap meeneem in de fascinerende wereld van Fotografie. Hier en daar aangevuld met foto’s uit mijn eigen verzameling om zo het onderwerp te verduidelijken.

Fotografie is kijken – Part 2:  Foto’s en randen

Met onze ogen kijken we over de wereld uit, zonder dat we er van bewust te zijn dat er een “frame” is in wat we zien. Stop een momentje met lezen en controleer het even: je neus, wenkbrauwen of bril (als je er een draag), maken een soort van “frame”. Echter is dit zo “out of focus” en vaag, dat we er ons niet van bewust zijn dat ook ons gezichtsveld randen bevat. Kijk je echter door een camerazoeker, dan merk je direct dat de wereld op een bepaald gebied afgekapt wordt, in een kleine rechthoek met scherp gedefinieerde randen en hoeken. In plaats van het vrij bekijken van je omgeving, dien je je beeld nu te vangen binnen deze kunstmatige grenzen.

De harde kanten en hun hoogte-breedte verhouding hebben een sterke invloed op je foto. Kijk hoe dezelfde scène hieronder wordt gewijzigd, door gebruik te maken van een andere opname indeling.

Lange, lage foto’s hebben de neiging de nadruk te leggen op de horizontale lijnen en de ruimte van links naar rechts. Het draaien van je camera voor een rechtopstaande foto van dezelfde scène, zorgt er meestal voor dat er meer afstand in je foto ligt. Dit doordat de aandacht nu meer naar het onderwerp ten opzichte van de achtergrond gelegd wordt. U ziet dus meer diepte in het geheel.

In het Engels wordt dit met ene mooi woord: Framing-up genoemd. In het Nederlands zouden we zeggen “kaderen”.

Het kaderen van je foto’s is een zeer krachtige manier je onderwerp weer te geven. Je kunt bijvoorbeeld beslissen om de horizon in je foto bewust laag, dan wel hoog in beeld te brengen. Of je kunt er voor kiezen om een nadrukkelijk aanwezige kleur meer, dan wel minder aanwezig te laten zijn.

De rand van het frame (kader) kan in de contouren van het onderwerp snijden en kan er een geheel nieuwe vorm van maken.

Echter, alles wat u buiten uw zoeker laat, kan later niet meer toegevoegd worden.

Binnenkort: Fotografie is kijken – Part 3: Jij (!) moet selecteren.

Hier mijn eerste post om jou lezer te informeren over de (basis)begrippen en technieken van fotografie. Ik heb een mooi onderwerp gekozen voor deze eerste uit een serie blog-posts: “Fotografie is kijken”. Hierin zal ik je stap voor stap meenemen in de fascinerende wereld van Fotografie. Hier en daar zal ik foto’s uit mijn eigen verzameling toevoegen om zo het onderwerp te verduidelijken.

Heb je vragen, opmerkingen over dit artikel, of het je een foutje ontdekt, laat het me dan even weten. Dit helpt mij de informatie op deze blog zo correct mogelijk te houden voor jou en de andere lezers. Alvast bedankt !! Een comment wordt gewaardeerd !

Fotografie is kijken – Part 1: Inleiding

Alle camera’s, sensoren, desktop printers, scanners, films, vergrotingstoestellen en andere
fotografische snufjes zijn niet meer dan hulpmiddelen voor het maken van foto’s. Zij kunnen nog zo
geavanceerd zijn, maar ze kunnen uit zichzelf niet zien of denken. Natuurlijk, het is heel leuk spelen met de machine en het uittesten ervan. Maar dit is zoals het oppoetsen van uw fiets en dan er alleen een rondje om het huis te maken om te zien hoe goed het gaat. Fietsen dagen u uit om de wereld te verkennen;  camera’s om  van wat je om je heen ziet, succesvolle afbeeldingen te maken, op opmerkzame en interessante manieren.

Iedereen die serieus begint met fotografie ontdekt al snel hoe hun vermogen zich ontwikkelt om te
zien. Met andere woorden,  men ziet niet meer het altijd vertrouwde beeld als voorheen, maar merken met veel meer intensiteit alle visuele elementen – vormen, texturen, kleuren en menselijke situaties in deze vertrouwde beelden. Dit is een opwindende en lonende activiteit op zich.

De tweede uitdaging is de manier om die hersenloze machine (de camera) op de juiste plaats, op het juiste moment te hebben, om een echte doeltreffende fotografische afbeelding van een van deze onderwerpen te maken. Het zien en het organiseren van uw foto is zeker zo belangrijk als de technische kennis. En het komt met de praktijk. Ofwel, veel oefenen.

Om te beginnen is het zinvol om na te denken over manieren waarop “zien” verschilt van fotograferen.  Je moet deze verschillen echter niet zien als een belemmering. Het punt is, dat door te begrijpen hoe de scène voor je zal verschijnen op een definitieve afdruk, u kunt beginnen met  het “pre-visualiseren’ van uw resultaten.  Om dit maakt het heel wat makkelijker om dit met behulp van uw camera uit te werken.

Binnenkort: Fotografie is kijken – Part 2: Foto’s en randen

Eergisteren lekker een avondje experimentele fotografie gedaan. Samen met PetervanVeen. We hadden al enkele weken het idee om eens te gaan experimenteren met druppels. Druk op internet naar wat uitleg gezocht en een mooi voorbeeld filmpje gevonden waaruit we de basisopstelling genomen hebben. Camera, statief, volle batterijen, lege sd-card, diverse kleuren papier en een glazen ovenschaal was de uitrusting. Alleen nog een manier vinden om een gelijkmatige druppel te krijgen. Eerst geprobeerd met een leeg flesje. Gaatje erin prikken en op z’n kop houden. Nou het was gelijkmatig, alleen geen druppels maar een stroompje . Dan maar een oude broodzak. Beetje water erin, gaatje erin en ja hoor, een gelijkmatige druppel was het resultaat. De zak aan de lamp boven de tafel vast gemaakt en een laagje water in de ovenschaal eronder.

Nu was het zaak om de apparatuur te installeren. Eerst statief opgezet, camera erop, voorzien van een draadloze flitsbediening. De losse flitser schuin op het achtergrondpapier gericht, zodat het licht niet direct op de druppels kwam, maar een beetje kleur van het papier mee kreeg. Onder de schaal ook nog een ander kleur papier gelegd, zodat we een mooie mix van 2 kleuren zouden krijgen in het water.

Opstelling

Nog een voordeel hiervan is dat je iets beter kunt timen. Iets wat een belangrijke factor is in dit spelletje.

Ikzelf beschik nog maar over de kitlens (24-55mm), Peter heeft een mooi Sigma macro objectief met een vast brandpunt van 105 mm. Uiteindelijk heb ik nog best mooie resultaten geboekt, echter met zo’n macro objectief kun je toch een wat grotere close up maken. Maar goed, vroeger altijd geleerd dat je blij moet zijn met wat je hebt.

Uiteraard moet je zo’n druppel erg scherp fotograferen, dus scherpstellen is hier een belangrijk punt. Gelukkig waren we met z’n 2en, waardoor dit iets makkelijker ging. De een houdt een pen (of iets anders puntig) in het water precies op de plaats waar de druppel erin valt. En nu daarop scherp stellen.

Nu nog even de camera instellen. M-stand aangezet, flitser aan, witbalans op flitslicht, iso 200 (helaas zit 100 niet op mijn Pentax istDL2). Nu even een paar shots om de juiste sluitertijd en diafragma te bepalen. Bij mij bleek F22 bij 1/125 sec de beste keuze. Maar dit is nog een onderdeel wat ik graag nog eens mee aan de slag wil om meer scherptediepte erin te krijgen. 

Na een aantal verschillende kleuren papier gebruikt te hebben en een korte break, kwamen we op het idee om het water in de broodzak eens te vervangen door melk. Dit geeft een mooie wolk door het heldere water dachten we. Nu kijk zelf maar naar de resultaten, het overtrof onze verwachtingen. Dus onze tip, varieer eens met 2 verschillende vloeistoffen. Dit geeft namelijk iedere keer weer een ander effect als de druppel het oppervlak bereikt. Als je vroeger een klein beetje opgelet hebt bij natuurkunde dan kun je dit wel verklaren.

Al met al een prachtige avond geweest, met hele mooie resultaten. Op naar de volgende missie !!

Hier nog even een kort overzicht van waar je op moet letten:

• - zorg dat je een gelijkmatige druppel hebt
• - gebruik een afstandsbediening !!
• - plaats de flitser achter de druppel
• - richt de flitser op het achtergrondpapier
• - varieer met kleuren papier
• - varieer eens met 2 verschillende vloeistoffen
• - zorg dat je een handdoek in de buurt heb. Mijn lens zat onder de spetters en aan het eind van de avond had ik in iedere foto een gemeen vlekje zitten.

Laat even een leuke reactie achter, eventueel aangevuld met een tip.

Toen ik recent op zoek was naar een aantal tips over fotografie en bewerking daarvan in Photoshop, stuitte ik op Rick Sammon. Het kost me weinig moeite om de aandacht bij zijn tips te houden. Deze zijn kort en bondig en toch super handig.

Zeker voor mensen die net als ik aan het begin staan van hun fotografie “leven” kunnen zijn tips van grote waarde zijn. Daarom wil ik graag even een kort filmpje van hem met jullie delen. Let op: het is engels.

Kijk en geniet mee.

iov WWW.VROLIJKESTAPPERS.NL

Zo, nou mijn eerste foto opdrachtje binnen gekregen vanmiddag. Beetje aan het netwerken geslagen in de omgeving en wat denk je?: De buurvrouw maakt beschilderde klompjes en staat op een beurs morgen. Of ik een serie foto’s wilde maken en af kon drukken. Nu is dat natuurlijk kort dag om een goede afdruk centrale te regelen die de foto’s vanavond nog heeft. Dus dan maar zelf printen. Gelukkig ben ik in het bezit van een HP Photosmart 7760, met de juiste cartridges, dus die staat nu te printen.  Nu nog een zacht prijsje verzinnen, want daar heb ik nog geen ervaring mee, maar goed.

Uiteindelijk zijn het een 24 foto’s geworden. Was leuk om eens mee te expirimenteren. Mocht er iemand zijn die ook van deze leuke klompje wil, kijk dan even op www.vrolijkestappers.nl. Het was in het begin even onwennig, omdat ik eigenlijk geen idee had wat ik nu eigenijk van het resultaat moest verwachten. Ben een klein uurtje bezig geweest in hun tuin om de klompjes op verschillende manieren vast te leggen. Uiteindelijk is het wel wat geworden, want de resultaten zoals die nu op de printer liggen zijn mooi. De kleuren kloppen goed, wat ook wel te danken is aan de Pentax Camera. Die verrast me iedere keer weer met de zo natuurgetrouwe kleuren die eruit komen rollen.

Nog wel een noemenswaardig puntje vind ik zelf is dat ik eigenlijk voor het eerst de camera de hele tijd op de M-stand heb gezet. Beetje spelen met het zonlicht en de schaduw.

Conclusie, al met al een leuke middag geweest.

Tot de volgende keer.