Hierbij deel 3 uit de serie blog-posts: “Fotografie is kijken”. Een serie waarin ik je in korte blog-posts stap voor stap meeneem in de fascinerende wereld van Fotografie. Hier en daar aangevuld met foto’s uit mijn eigen verzameling om zo het onderwerp te verduidelijken.
Fotografie is kijken – Part 3: Jij (!) moet selecteren.
Als we naar iets kijken, hebben we het buitengewone vermogen om ons te concentreren op de belangrijkste punt, ondanks de rommelige omgeving.
Dit doen we vaak onbewust. Zo draaien we onbewust ons hoofd om iets in het juiste perspectief te zien, focussen we onze ogen op iets speciaal en bannen al het overige, niet interessante beeld uit.
Staat u bijvoorbeeld voor een huis met iemand te praten, dan kijken we die persoon aan en vallen ons de details van het gebouw achter hem of haar niet op.
Heel anders is dat voor een camera. Doen bij ons onze hersenen het werk automatisch, een camera heeft geen hersenen, dus die doet dat niet automatisch. Het kan niet “zien” wat belangrijk, dan wel onbelangrijk is. Met als gevolg dat het vaak teveel laat zien, waardoor de foto rommelig overkomt. Terugkomend op ons gesprek voor het huis, de steen structuur, de regenpijp en onze beste vriend of vriendin staan als het ware allemaal op eenzelfde lijn en even scherp op de foto. Hierdoor wordt de aandacht van de kijker niet direct op onze bekende gevestigd.
Dus moeten we de camera een handje helpen hiermee. Gelukkig kunnen we met een digitale spiegelreflex camera heel veel dingen zo instellen, dat we precies op de foto krijgen wat we willen. En hoe. Dit kunnen we onder andere doen door een ander standpunt in te nemen, of in het geval onze camera van dichtbij kan scherpstellen, het “frame”, of kader, helemaal met het onderwerp op te vullen. In het vorige deel heb ik je al uitgelegd welk een verschil het gebruik van het juiste frame kan hebben. Een andere en veel mooiere optie is het gebruik maken van het zogenaamde DOF. DOF staat voor “Depth of Field”. In normaal Nederlands, “Scherpte diepte”. Ik zal hier later nog wel meer uitgebreider op terugkomen, maar kan hieronder al wel een simpel voorbeeldje laten zien.
Je kunt zien dat de bomen achter mijn nichtje Caroline niet scherp zijn. De aandacht wordt direct getrokken naar het kind en niet naar de achtergrond. Het detail vervaagt waardoor je na een vluchtige blik niet eens meer 1,2,3 kunt vertellen hoe de achtergrond eruit zag. Je zult er eerst minimaal een keer extra, met meer aandacht naar moeten kijken om dit alsnog te zien. En zo zijn er meerdere manieren om de aandacht op een bepaald onderwerp te vestigen. Hier zullen we in latere posts nog wel op terug komen.
Al met al moeten we onze ogen gaan trainen om de “afleiding” in het geheel op te zoeken. Als je door de zoeker naar het geheel kijkt, bekijk dit dan in drie onderdelen:
- Achtergronddetail
- Middendetail
- Voorgronddetail
Hierna is het aan jouw om de juiste selectie van deze drie te maken. Wat wil ik laten zien. Zorg er dan voor, met behulp van de technieken hier besproken (of in latere posts) dat het juiste onderwerp scherp en op de juiste plaats op de foto staat.
Binnenkort: Fotografie is kijken – Part 4: Contrast
